Alarmsystemen die zowel binnen- als buitenshuis werken (via GPS) zijn er niet in overvloed. De systemen die er zijn blijken echter niet voor alle doelgroepen geschikt te zijn.  
Drs ing. Dick Bakker van Veilig Op Stap B.V.: “We kregen steeds vaker vragen of het ook voor een hulphond mogelijk is een alarm te triggeren. Onze producten bleken daar niet zonder meer voor geschikt omdat de noodknop verzonken en daarvoor te klein was”. Nu zijn er wel losse alarmknopjes voor gebruik in huis, maar ook die zijn niet geschikt voor hulphonden. Ook blijkt er behoefte aan speciale, licht activeerbare drukknoppen bij reumapatiënten. Bakker:  “Een bestaande, minder valide VOS-gebruiker had moeite met het maken van een alarm omdat hij door zijn ziekte niet genoeg kracht kon zetten met zijn duim om de noodknop in te drukken. Daar hebben we nu diverse oplossingen voor bedacht.”
Bakker laat twee voorbeelden zien van een speciaal ontwikkelde ‘Secundaire Losse Alarm Knop’, kortweg ‘SLAK’ genoemd: De eerste heeft een zeer licht te activeren knop, is 5x7x3 cm groot en is vooral bedoeld voor bevestiging aan een rolstoel, rollator etc. Beide knoppen kunnen eenvoudig en snel d.m.v. dubbelzijdig klittenband worden bevestigd en eventueel verplaatst. De paddenstoelvormige knop is wat groter (10x10x10 cm), vooral bedoeld voor binnenshuis en kan eveneens door een getrainde hulphond worden bediend.
Beide knoppen geven zowel een piep als een lichtsignaal ten teken dat de knop voldoende is ingedrukt (belangrijk voor gebruik met en door hulphonden) en hebben géén aparte bedrading of andere infrastructurele aanpassingen nodig; ze werken geheel draadloos en hebben een bereik van zo’n 20 tot 30 meter.
Een gebruiker is Arnold van Emmerik: “Door mijn aandoening kan ik soms onverwachts in een comateuze toestand raken en dus niet zelf alarm slaan. Pepijn, mijn hulphond, is inmiddels getraind om dat voor mij te doen.” Joyce Van Leuken – Homan van de Stichting Hulphond Nederland heeft Pepijn getraind: “Het is geweldig om te zien dat er bedrijven zijn die meedenken om oplossingen te vinden voor mensen die afhankelijk zijn van hulphonden. Het bleek relatief eenvoudig om Pepijn te leren de noodknop in te drukken”. Van Emmerik is erg blij met de aanpassingen: “Ik kan nog wel fietsen en dat doe ik dan ook graag. Maar ook als ik buiten ben kan het zijn dat ik hulp nodig heb. Met behulp van deze knoppen kunnen zowel Pepijn als ikzelf alarm geven, waarbij er tevens het dichtstbijzijnde adres wordt doorgegeven.”