De meeste mensen voelen zich verbonden met de plek waar zij wonen. Zij noemen het thuis. Het is een plek waar zij zich veilig en geborgen voelen, en waar zij hun

leven in kunnen richten zoals zij dat willen. Wanneer zelfstandig wonen niet meer mogelijk is, is de overgang naar een verzorgingstehuis dan ook een ingrijpende gebeurtenis. Kwetsbare ouderen moeten zich aanpassen aan nieuwe dagelijkse routines, nieuwe sociale netwerken en aan een onbekende omgeving. Een zorgvuldig ontworpen leefomgeving heeft een positieve invloed op het welbevinden en de veiligheid van de bewoners.

Door een ontmoetingscentrum en een verzorgingstehuis in één en hetzelfde gebouw onder te brengen wordt maximale flexibiliteit voor toekomstig gebruik gerealiseerd. Het ontwerp van het complex sluit qua hoogte en schaal aan bij de directe omgeving, en maakt maximaal gebruik van de compacte locatie. Door de opvallende ronde vorm is het gebouw altijd vanuit elke hoek zichtbaar, duidelijk verbonden met de directe omgeving en de gemeenschap.

Het ontmoetingscentrum bevindt zich op begane grond. De publieke functies, zoals het grand café, muziekruimte, auditorium en een informatiecentrum geven het gebouw een uitnodigend en open karakter. Alle ruimtes hebben grote hoge ramen en kijken direct uit op de straat. Voorbijgangers krijgen zo een inkijkje in de activiteiten binnen het gebouw.

Een typisch verzorgingshuis heeft een duaal karakter, als instelling én als thuis

 

 

Het verpleegtehuis is gesitueerd op de eerste en tweede verdieping. Een typisch verzorgingshuis heeft een duaal karakter, als instelling én als thuis. Mensen met dementie kunnen stress ondervinden door onverwachte prikkels, zoals geluid, geur en licht, wat zich kan uiten in  angst of agressie. Door een zorgvuldig ontworpen omgeving kan stress worden verminderd. Alles in het ontwerp is er dan ook op gericht om de kwaliteit van leven en de waardigheid van de patiënten te ondersteunen.

Alle twee- en vierpersoonskamers zijn zo ontworpen, dat de bewoners vanuit elk bed direct zicht naar buiten hebben zonder uit te kijken op een bed van een mede-kamerbewoner. Daglicht dringt diep de slaapkamers binnen. Dit heeft een positieve invloed op het welbevinden van de bewoners. Mensen met dementie hebben veel licht nodig en kleine veranderingen in het licht gedurende de dag hebben een positieve invloed op het bioritme. Onverwachte geluiden worden gedempt door een scherm rondom het bed om geluidstress tegen te gaan. Alle zorgunits komen uit op kleine binnentuinen om het thuisgevoel te vergroten, en stress veroorzaakt door de verandering van leefomgeving tegen te verminderen.

Door de ronde vorm van het gebouw zijn de gangen compact en altijd verbonden met de gevel met grote ramen, waardoor het daglicht overvloedig binnen kan vallen en die zicht bieden op de groene daken. De grote hoeveelheid daglicht vermindert het risico op valincidenten, en zicht naar buiten verbetert de oriëntatie. In de gangen zijn kleine ervaringshoeken die de bewoners een plaats bieden om te rusten, en het zwerven over de gangen vermindert. Alle gangen komen uit op de woonkamers om zo de bewoners uit te nodigen om samen activiteiten te ondernemen en samen te eten. Ook de woonkamers bieden kleine hoeken waar bewoners zich kunnen terugtrekken wanneer zij behoefte hebben aan meer privacy. Een smalle open keuken versterkt het thuisgevoel.

In de traditionele Koreaanse architectuur speelt een centrale binnen- of buitenruimte een belangrijke rol. Omdat het bouwoppervlak beperkt is, worden de daken gebruikt als openbare ruimte: als tuin, als speelplek en als plek voor ontmoeting; zowel voor de omwonenden als voor de bewoners. Elke zorgunit is verbonden met een groot dakterras waar groentes verbouwd kunnen worden, kleine dieren gehouden kunnen worden en fruitbomen kunnen worden geplant. De bezoekers van het 50+ centrum kunnen de tuinen onderhouden samen met het personeel, familie en bewoners.

De hoogteverschillen in de daken worden gebruikt om de verschillende plekken van elkaar te onderscheiden. Wanneer een bepaalde plek meer bescherming nodig heeft, wordt het op de hoger gelegen niveaus gesitueerd, en toch in verbinding staan met een groene buitenruimte.

De relatie met de omgeving wordt nog versterkt door de twee hellingbanen die toegang geven tot het publiek toegankelijke dakterras.

Bron en illustraties: EGM architecten