Verpleegkundigen en verzorgenden beeldbellen steeds vaker met hun cliënten. Beeldschermzorg ontlast zowel de patiënt als de verpleegkundige.
“Maar soms zitten er ook haken en ogen aan het gebruik of in gebruik nemen,” zegt Erna Vreeke, coördinator van het platform V&VN Verpleegkundige Zorg- en informatietechnologie. “Het kan meerwaarde hebben, maar het vergt wel tijd en aandacht om dit proces goed te begeleiden. Want dit vraagt andere vaardigheden. Als patiënten instructie nodig hebben spelen verpleegkundigen en verzorgenden daarbij een grote rol.”
n het Trendition-onderzoek ‘Een deur naar de rest van de wereld’ wordt dit beaamd. De onderzoekers geven in het rapport inzicht in de succesfactoren, maar ook in de barrières bij de implementatie van beeldschermzorg, in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ), verstandelijk gehandicaptenzorg (VGZ) en verpleging, verzorging en thuiszorg (VVT). Daarbij geven zij 14 handvatten voor het efficiënt inrichten van de implementatie en het effectief inzetten van beeldschermzorg.
Handvatten
Zorginstellingen die beeldschermzorg willen gaan verlenen, doen er verstandig aan om te beginnen met een kleine groep cliënten en zorgverleners. En met een groep cliënten bij wie de verwachting is dat de implementatie voortvarend zal verlopen, zoals patiënten met een welzijnsvraag. Mocht er iets niet goed gaan met beeldbellen, dan komt de gezondheid niet direct in gevaar.
Daarnaast is het belangrijk om te zorgen voor constante begeleiding van betrokkenen. Zowel cliënten als zorgverleners. Zo blijven zorgverleners op de hoogte van de ontwikkelingen en blijft beeldschermzorg in het vizier. Daarnaast is het belangrijk om ook de cliënten te blijven betrekken en te zorgen dat zij altijd met vragen ergens terecht kunnen.
Zie alle veertien aanbevelingen voor implementatie van beeldschermzorg (vanaf pagina 30).
Zelfredzamer
Deelnemers aan het TrendiTion-onderzoek geven aan dat met beeldschermzorg effectiever en zonder kwaliteitsverlies dezelfde zorg wordt verleend als zonder de inzet van beeldschermzorg. Daarbij verbetert het contact tussen zorgverlener en patiënt. Zo vertelde een geïnterviewde patiënt met autisme, dat hij het prettiger vindt om via de tablet met de wijkverpleegkundige te praten, dan wanneer de verpleegkundige bij hem thuis kwam voor een gesprek. Hij krijgt zo veel minder prikkels en kan geconcentreerder het gesprek voeren. Ook gaven patiënten aan gemakkelijker contact op te kunnen nemen met een zorgverlene.
Bron: V&VN