Aan het hergebruik van gegevens uit het huisartsendossier bijvoorbeeld voor wetenschappelijk onderzoek zitten nogal wat haken en ogen. Hergebruikers zouden op de hoogte moeten zijn van beperkingen rond invoer zoals tijdsdruk, het slecht kunnen noteren van diagnostische overwegingen en restricties in het computersysteem of de toegang ertoe. Huisarts en informaticus Annet Sollie deed onderzoek naar hergebruik van data. “Het is belangrijk om op korte termijn de kwaliteit te verbeteren want de noodzaak voor het hergebruik van dit soort ‘routine’ dossiergegevens neemt toe. Huisartsen zelf kunnen hierbij, gefaciliteerd door goede ICT-toepassingen, een belangrijke slag maken. Maar ook de zoekacties moeten worden verbeterd.” Annet Sollie promoveerde 27 januari bij VUmc.

Wanneer een patiënt de huisarts bezoekt noteert die symptomen, lichamelijk onderzoek, diagnose en eventuele behandeling in een digitaal dossier. Samen met andere uitslagen als bloedonderzoek, röntgenfoto’s en brieven van medisch specialisten, geeft dit een compleet medisch overzicht van de patiënt. De laatste jaren worden deze gegevens steeds vaker, beschermd en anoniem, hergebruikt. Voor zorgdoeleinden beschermd gedeeld met bijvoorbeeld de apotheek en het ziekenhuis. De gegevens worden ook, anoniem, gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek en kwaliteitsbeleid.

Annet Sollie beoordeelde de kwaliteit van gegevens uit het huisartsendossier. Zij ontdekte dat het dossier van de huisarts een rijke informatiebron is. Hergebruikers, die alleen gebruik maken van gecodeerde gegevens, moeten echter rekening houden met 20-40% onterechte en/of gemiste diagnoses. Sollie vond ook opmerkelijke verschillen tussen de verschillende informatiesystemen die huisartsen gebruiken. “De systemen die huisartsen dwingen om een code in te voeren bij een ziekte, geven een completere registratie maar ook meer “fout-positieven”, zoals de vrouw die direct de code borstkanker meekrijgt terwijl zij komt met een knobbel in de borst.”

Sollie concludeert dat alleen personen met voldoende kennis van de context tot goed en veilig hergebruik en interpretatie van dit soort gegevens in staat zijn. Mensen die deze context missen, zouden geen gebruik moeten kunnen maken van de gegevens. Sollie: ‘Beschikbare technieken zouden veel meer moeten worden ingezet. Denk daarbij aan oplossingen die betere suggesties doen voor geschikte codes op basis van ingevoerde tekst. Of systemen die helpen met zoeken door bijvoorbeeld ‘textmining’  technieken.”

Bron: VUmc