Ouderen in verpleeghuizen en ziekenhuizen vallen door fysieke en cognitieve problemen vaker dan hun zelfstandig wonende leeftijdsgenoten

Bewegingswetenschapper Nienke Kosse volgde 19 maanden lang twintig verpleeghuisbewoners op één geriatrische afdeling en constateert dat de ouderen gemiddeld minstens vijf keer per jaar vallen – vaak zonder dat de val wordt gezien. Zij onderzocht onder meer of sensortechnologie kan helpen om val-incidenten te voorkomen. Haar conclusie: sensortechnologie kan in dit proces zeker een belangrijke rol spelen, maar niet zonder hulp van de gebruikers van deze technologie, het verzorgend personeel.

Nederland telt zo’n drie miljoen 65-plussers. Iedereen wil gezond ouder worden, maar dat lukt niet altijd. Door natuurlijke verouderingsprocessen, maar ook door ziekte en cognitieve problemen, wordt het risico om te vallen groter. En iedere val brengt weer nieuwe gezondheidsrisico’s met zich mee zoals een gebroken heup of hoofdletsel. Vooral voor de meest kwetsbare groep ouderen, bewoners van verzorghuizen, zou het daarom goed zijn om vallen te voorkomen.

Kosse ging eerst na hoe vaak psychogeriatrische patiënten vallen. In de door haar bestudeerde groep viel 85% van de bewoners minstens 1 keer. Van in totaal 115 vallen werd 28% gezien door een verzorgende of familielid. Dat betekent dat 72% van de vallen niet gezien werd, waardoor de oorzaak van een val vaak onbekend is. In bijna een derde van de val-incidenten waren de gevolgen ernstig. Twee bewoners overleden zelfs aan de gevolgen van een heupfractuur. Deze uitkomsten laten volgens Kosse opnieuw zien hoe belangrijk valpreventie is voor de bewoners van verpleeghuizen.

Omdat het de verzorgers zijn die moeten werken met een valpreventiesysteem, ging Kosse vervolgens na hoe zij denken over het beschikbare systeem in het desbetreffende verpleeghuis (bed- en schoensensoren) en de ontwikkeling van een nieuw systeem. De verzorgenden van vier gesloten psychogeriatrische afdelingen gaven aan dat zij het belangrijk vonden om voldoende tijd, uitleg en steun van het management te krijgen om een eventueel nieuw systeem te gebruiken. Het personeel bleek vooral bereid om te investeren in een nieuw systeem wanneer zij mochten helpen bij het ontwerp en de introductie. Kosse concludeert dat het concept ‘users as designers’ cruciaal is bij de succesvolle introductie van een nieuw valpreventiesysteem.

Nienke Kosse (1987) studeerde bewegingswetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze verrichtte haar promotieonderzoek binnen onderzoeksinstituut SHARE van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Het onderzoek werd gefinancierd door het Duits-Nederlandse INTERREG IVA programma, het Institut Universitaire de France en een Van Gogh beurs van het Institut Français des Pays-Bas. Kosse werkt als onderzoeker orthopedie bij de Sint Maartenskliniek te Nijmegen.

Proefschrift: http://hdl.handle.net/11370/277128fd-ba70-40d6-b45b-cc9f26a98363

Bron: RUG

Foto: Pixabay

Promotie: N.M. Kosse
Wanneer: 15 juni 2016
Aanvang: 11:00
Promotor: prof. dr. T. (Tibor) Hortobagyi
Waar: Academiegebouw RUG
Faculteit:  

Medische Wetenschappen / UMCG