Het Westfriesgasthuis brengt voortaan IC-patiënten met een korte levensverwachting naar huis, zodat ze in vertrouwde omgeving kunnen overlijden.

Jaarlijks sterven ongeveer 7.000 patiënten op een Intensive care in Nederland. Vanuit de gedachten ‘sterven doe je maar één keer’ en ‘de patiënt en familie horen een belangrijke stem te hebben hoe en waar het overlijden plaatsvindt’, hebben IC-verpleegkundigen van het Westfriesgasthuis het initiatief genomen om het beleid te wijzigen. IC-verpleegkundige Marry Dam: “We laten hiermee zien wat als laatste wens mogelijk is en halen er voor de patiënt uit wat er nog in zit.” Het Westfriesgasthuis is het eerste ziekenhuis in de regio en tweede in Nederland die deze mogelijkheid biedt. Het initiatief kreeg de derde prijs bij de uitreiking van de CZ Zorgprijs 2015, die jaarlijks wordt uitgereikt aan innovatieve zorgprojecten.
Thuis
Op de IC worden mensen behandeld die zo ziek zijn dat hun situatie levensbedreigend is. Hun vitale functies worden continu gemonitord en vaak kunnen ze niet meer zelfstandig ademen. Soms wordt herstel niet meer verwacht en wordt de behandeling gestaakt.
Het gewijzigde beleid richt zich op die IC-patiënten voor wie verdere behandeling geen zin meer heeft en van wie verwacht wordt dat zij bij stoppen van de behandeling snel komen te overlijden. In overleg met de patiënt en de familie wordt de keuze om thuis te sterven besproken. Zo moet het mogelijk zijn qua vervoer en de situatie thuis. De verpleegtechnische hulpmiddelen en thuiszorg moeten bijvoorbeeld goed geregeld worden. Daarnaast moet de huisarts de nodige ondersteuning kunnen bieden. Het Westfriesgasthuis is in overleg met de Westfriese Huisartsenorganisatie (WFHO) het protocol verder aan het ontwikkelen. Vaak kan het binnen een dag geregeld worden dat een patiënt naar huis kan. Soms gaat een verpleegkundige van de IC en een arts-assistent mee om in de thuissituatie ondersteuning te bieden. En de kosten? Die vallen binnen de zorgverzekering.
Gedragen
Inmiddels hebben drie Westfriese Intensive care-patiënten thuis kunnen sterven. Families, en patiënten zelf, hebben de mogelijkheid als heel waardevol ervaren en nog mooie, laatste uren beleefd in de eigen omgeving. Of zoals een nabestaande het verwoordde: “Ik heb me gedragen gevoeld.”