Resistentie tegen chemotherapie blijft een belangrijk probleem in de behandeling van darmkanker. Het eiwit p53 helpt tumorcellen zich te herstellen en zo chemotherapie te weerstaan.
Wetenschappers van het VIB (Vlaams Instituut voor Biotechnologie) en de KU Leuven hebben nu aangetoond dat het blokkeren van een ander eiwit – PHD1 – de activering van p53 belemmert.
Chemotherapie blijft de meest toegepaste kankerbehandeling en er gaat veel aandacht naar de mechanismen die aan de basis liggen aan de resistentie tegen chemo. Sofie Deschoemaeker (VIB/KU Leuven) en een onderzoeksteam onder leiding van professor Massimiliano Mazzone (VIB/KU Leuven) onderzochten de interactie tussen eiwitten en hun mogelijke rol in de respons op chemotherapie bij darmkanker.
P53 is een bekende sensor voor stress van cellen. Bij chemotherapie werkt p53 in het voordeel van de kankercellen. Door activatie van p53 in kankercellen wordt het DNA-herstel in deze cellen aangewakkerd, waardoor de doeltreffendheid van chemotherapie daalt. Het team van professor Mazzone stelde vast dat het blokkeren van een ander eiwit – PHD1 – de activering van p53 verhindert en de respons van darmkanker op meerdere chemotherapeutica verbetert. Het eiwit PHD1 maakt deel uit van een familie eiwitten die een rol spelen bij celbeschadiging door gebrek aan zuurstof of voeding, maar de rol van PHD1 bij resistentie tegen chemotherapie voor darmkanker was tot nu toe onbekend.
Herstellend vermogen van kankercellen weg
Sofie Deschoemaeker (VIB/KU Leuven): “We hebben aangetoond dat PHD1 een invloed kan hebben op de manier waarop darmkankers reageren op de drie chemotherapeutica die vandaag het meest worden toegepast in de behandeling van darmkanker. Door PHD1 te blokkeren, verliezen darmkankercellen hun vermogen om p53 te benutten voor hun herstel. Zelfs wanneer het p53-eiwit gemuteerd is – zoals vaak voorkomt bij darmkanker – heeft de PHD1-blokkage nog effect. Dat betekent dat de darmkankercellen worden blootgesteld aan de volledige DNA-schade veroorzaakt door deze geneesmiddelen: het resultaat is een grotere celdood van de kankercellen en dus een betere respons op de chemotherapie, wat uiteindelijk kan leiden tot betere overlevingskansen.”
De studie, gepubliceerd in het vakblad EMBO Molecular Medicine, effent de weg voor de ontwikkeling van PHD1-remmers bij patiënten met dikkedarmkanker, om hun gevoeligheid voor de huidige chemotherapie te verbeteren.