Er is steeds meer behoefte aan persoonsgerichte zorg en ook de complexiteit van deze zorg neemt toe. Met werkplekleren kunnen zorgverleners op een adequate manier leren van hun werk. Miranda Snoeren deed uitgebreid onderzoek naar de kenmerken van dit leren binnen de ouderenzorg in zorginstellingen, en heeft gekeken hoe werkplekleren bevorderd en onderzocht kan worden. Snoeren promoveerde op 1 juli bij VUmc.
Werkplekleren is een complex fenomeen dat voortdurend aanwezig is binnen wederkerige relaties. Zorgverleners en hun omgeving veranderen continu, gezamenlijk en tegelijkertijd in en door hun wederkerige relatie (ze co-evolueren). Hierdoor worden mogelijkheden voor acties verruimd. “Ik benader leren vanuit complexiteitstheorieën, wat inhoudt dat alles en iedereen elkaar wederkerig – en vaak spontaan en ongepland – beïnvloedt. Het is niet alleen het individu dat verandert, maar tegelijkertijd ook de omgeving of de context”, aldus Snoeren. Een dergelijk complexiteitsperspectief op leren nuanceert en verbreedt gangbare overtuigingen over werkplekleren. Het heeft ook gevolgen voor het bevorderen en onderzoeken van dit leren.
“Het onderzoek naar werkplekleren is een vorm van leren op zichzelf en richt zich op het bevorderen en versnellen van leerprocessen”, stelt Snoeren. Dit soort onderzoek vraagt om interactieve en creatieve onderzoeksmethoden. Snoeren illustreert dat werkplekleren het potentieel heeft nieuwe gedeelde waarderen en manieren van werken te ontwikkelen binnen zorginstellingen. Ook geldt dat dit soort processen en uitkomsten moeilijk te controleren zijn. “Het onderzoek biedt inspiratie voor opleiders, leidinggevenden, managers en onderzoekers over hoe zij met dit soort complexe processen kunnen omgaan en het geeft inzicht in de eigen rol en positie hierin.”
Promovendus: M.W.C. Snoeren
Titel proefschrift:  Working = Learning. A complexity approach to workplace learning within residential care for older people
Promotor: prof.dr. T.A. Abma
Copromotor: dr. T.J.H. Niessen
Proefschrift: VU-DARE