Op 15 september 2015 publiceerde de Europese afdeling van de WHO het rapport `Making progress on health workforce sustainability in the WHO European Region’ .
Dit gebeurde tijdens de 65e vergadering van de Regionale Commissie voor Europa van de WHO in Vilnius.
Linda Mans, pleitbezorger mondiale gezondheid bij Wemos, was een van de sprekers in de workshop `Promoting intersectoral action for health and well-being in the WHO European Region’. Mans: `We hopen dat de WHO-lidstaten de ondertitel van het rapport naleven: “Health is a political choice’.
Zoals Margaret Chan, directeur-generaal van de WHO, in haar toespraak aangaf, inspanningen voor gezondheid worden fors tegengewerkt door krachtige economische spelers en hun even krachtige lobby’s. Gezondheid moet meer prioriteit krijgen en lidstaten zouden duidelijk stelling moeten nemen.’
Kritische rol van ngo’s
Het rapport presenteert de belangrijkste factoren voor duurzaam zorgpersoneelsbeleid en benadrukt dat Europa vooruitgang heeft geboekt in de naleving van de WHO Global Code of Practice on the International Recruitment of Health Personnel. In- en uitstroom van zorgpersoneel wordt nu beter
gemonitord en gepland dan voorheen. Het rapport bevat een hoofdstuk over de Code en effectieve betrokkenheid van meerdere stakeholders. Daarin wordt verwezen naar het werk van Health Workers for All (HW4All), een samenwerkingsverband van Wemos en andere organisaties, dat streeft naar een
coherente omgang met het tekort aan zorgpersoneel in Europa. Ook benadrukt het rapport de kritische rol van maatschappelijke organisaties bij verduurzaming van zorgpersoneelsbeleid op nationaal niveau.
Het beleid van Belgie en Duitsland werd in Vilnius aangehaald als voorbeeld voor de vertaling van de Code naar aanbevelingen en acties door de overheid, ngo’s, vakbonden en academische instituties.
Sectoroverstijgend
Volgens het rapport kan de Code dienen als een startpunt voor een bredere focus op het ontwikkelen van nationaal beleid voor zorgpersoneel en planningsmechanismen. Een van de centrale kwesties is het soort van gezondheidsdiensten en -personeel dat nodig is om patienten te kunnen verzorgen.
Verder kan de Code helpen om bestaand beleid te versterken en om de maatschappelijke organisaties erbij te betrekken. Een goed voorbeeld is de rol van vakbonden bij het beschermen van de rechten van gezondheidswerkers en het verbeteren van hun arbeidsomstandigheden. Het rapport wijst erop dat
de migratie van zorgpersoneel een zaak is van de ministeries voor gezondheid, toezichthouders en werknemers in de gezondheidssector. Ook beleidsmakers van andere ministeries en overige betrokkenen bij migratie, arbeid en werkgelegenheid spelen een belangrijke rol om te komen tot coherent
beleid.
Bron: Wemos