De overgang van welvaartsstaat naar participatiesamenleving heeft zijn weerslag in de zorg. Een nieuwe trend is de inwonende buitenlandse zorgverlener.
Linda Mans, pleitbezorger bij Wemos en onderzoeker Amy Davies nemen het fenomeen onder de loep.

In het nieuwste nummer van Podium voor Bio-ethiek schrijven zij: ‘Hoewel deze vorm van zorg in Nederland nog relatief weinig voorkomt, zijn er diverse redenen om aan te nemen dat het aantal inwonende buitenlandse zorgverleners de komende jaren zal toenemen. Niet alleen omdat de groep babyboomers groter, ouder en hulpbehoevender wordt, maar ook omdat cijfers uit omliggende landen wijzen op een trend.’

De auteurs geven voorbeelden weer van Duitsland, waar de buitenlandse zorgverleners vooral afkomstig zijn uit Oost-Europa, en van Groot-Brittannië, waar ‘live-in care work’ een ingeburgerde zoekterm aan het worden is. Het gaat in veel gevallen om flexibele 24-uurszorg en huishoudelijke hulp tegen kost en inwoning. Ook noemen zij Italië en Spanje als landen waar inwonende buitenlandse zorgverleners al langer de ontbrekende formele ouderenzorg vervangen.
En in Nederland dan? Ook hier groeit het aanbod aan zorgmigranten die 24-uurszorg in huis willen leveren. Volgens Davies en Mans heeft dit voordelen voor beide partijen: de zorgverlener krijgt een aardig salaris, de zorgbehoevende heeft zorg altijd voorhanden. Toch vraagt dit nog nieuwe systeem aan kwaliteitsbewaking, zodat zorgverleners niet uitgebuit worden. Een tweede punt van zorg is de dreiging van brain drain in de herkomstlanden van de emigrerende zorgverleners. Het is niet kies als Nederlandse zorgbehoevenden zorg in huis hebben ten koste van tekort aan zorgpersoneel elders in de wereld.
Lees ‘Thuisbezorgd – inwonende buitenlandse zorgverleners als oplossing?’ van Amy Davies en Linda Mans
Afbeelding: Floor Adams.
Bron: Wemos.