Zowel patiënten als verpleegkundigen vinden dat de spirituele zorgverlening door verpleegkundigen beter kan en beter moet.
De geestelijke verzorging van patiënten staat onder druk door verschillende ontwikkelingen in de gezondheidszorg, zoals bezuinigingen en het feit dat mensen steeds korter in het ziekenhuis liggen. Toch is geestelijke verzorging wel degelijk van belang. “Een goed gesprek helpt vaak beter dan een pijnstiller”, zegt geestelijk verzorger Jan Piet Vlasblom. Vlasblom promoveerde op 8 september bij VUmc.

Jan Piet Vlasblom heeft onderzocht hoe de kwaliteit van de geestelijke verzorging geoptimaliseerd kan worden in het kader van de ontwikkelingen in de gezondheidszorg, die ervoor zorgen dat deze zorg onder druk komt te staan. Uit het onderzoek van Vlasblom blijkt dat zowel patiënten als de verpleegkundigen vinden dat de spirituele zorgverlening door verpleegkundigen beter kan en beter moet. “Dit is een opmerkelijke uitkomst, maar het is heel moeilijk om te verklaren hoe dit komt. Mijn uiteindelijke conclusie is dat er binnen de gezondheidszorg te weinig ruimte is. Alle aandacht gaat naar sneller en goedkoper, en echte aandacht past daar niet bij.”
Spiritualiteit niet iets vaags of kerkelijks
Een training spirituele zorgverlening aan verpleegkundigen blijkt te zorgen voor een verandering in de houding van de verpleegkundigen ten opzichte van de spirituele zorg. “Door de training leerden verpleegkundigen dat elk mens een spirituele dimensie heeft, en dat spiritualiteit niet iets vaags of louter kerkelijks is”, zegt Vlasblom. Na de training groeide het aantal consulten voor de dienst geestelijke verzorging. Die ook groeide door de invoering van een spirituele anamnese bij een ziekenhuisopname.
Evidence based werken
Tot slot heeft Vlasblom een vergelijking gemaakt tussen Nederland en Schotland op het gebied van geestelijke verzorging. Schotland loopt voor op dit gebied. Hieruit bleek dat de geestelijke verzorgers in Nederland meer evidence based moeten gaan werken, zoals ook in Schotland wordt gedaan. “Verpleegkundigen zouden de eerstelijns geestelijke verzorging moeten gaan doen en de geestelijke verzorgers de tweede lijn. De verpleegkundigen staan immers 24/7 rond de patiënt, zij maken de hoogte- en dieptepunten van de patiënt van dichtbij mee”, aldus Vlasblom.
Bron VUmc