Met de komst van de wet Zorg en dwang zal er veel voor de thuiszorg veranderen. Vilans verkent wat de implicaties van de wet zijn.


Uitgangspunt van het wetsvoorstel: onvrijwillige zorg mag niet worden toegepast, tenzij er sprake is van ernstig nadeel. En wat de stand van zaken is binnen de thuiszorgorganisaties. Vilans praatte hiervoor onder andere met verzorgenden, (wijk)verpleegkundigen en casemanagers van een drietal thuiszorgorganisaties. Hun verhalen zijn gebundeld in een boekje en schetsen een beeld van waar medewerkers tegenaan lopen.

Uit recent onderzoek van Maastricht University blijkt dat vier op de tien mensen met dementie die thuis verzorgd worden te maken hebben met vrijheidsbeperkende maatregelen. Bij vrijheidsbeperkende maatregelen valt te denken aan fysieke beperkingen, zoals bedhekken of een afgesloten deur, maar ook onvrijwillige zorg, zoals kalmerende medicijnen of gedwongen douchen. Maatregelen waar vrijwel iedere thuiszorgmedewerker dagelijks mee te maken heeft. De verhalen uit de bundel laten zien dat zorg thuis vaak complex is, dat thuiszorgmedewerkers veel verantwoordelijkheid ervaren en dat de dilemma’s lastig zijn. Zo vertelt een medewerker over een echtpaar: “Zodra wij weg zijn, stopt hij zijn vrouw zo strak in dat ze bijna niet kan bewegen en doet de hekken weer omhoog. Hij voelt zich zo veiliger, maar hoe zit het met haar?”
De verhalenbundel is bedoeld als handvat om het gesprek over onvrijwillige zorg aan te gaan. De komende maanden ontwikkelt Vilans in samenwerking met thuiszorgorganisaties verschillende kennisproducten voor het toerusten van thuiszorgprofessionals op de wet Zorg en dwang.
Bekijk de verhalenbundel Zorg en dwang, praktijkverhalen uit de thuiszorg online of download de pdf.